Mijn innerlijke reis
Mijn weg is niet ontstaan vanuit één opleiding, één beroep of één moment in mijn leven. Wat ik vandaag leef en doorgeef, is gevormd door jaren van bewustwording, verlies, verandering en steeds opnieuw loslaten wat niet meer klopte.
Vanaf het overlijden van mijn dochter Anne Marèl in april 2011 kwam die beweging in een stroomversnelling. Niet alleen door het fysieke afscheid van haar, maar ook door het loslaten van mijn huwelijk, mijn gezin in de oude vorm, vriendschappen, bestaanszekerheden en delen van mezelf die niet langer klopten.
Elk verlies bracht een nieuwe laag van mijzelf aan het licht. Het was rouw als existentiële uitnodiging: telkens opnieuw sterven aan wat niet meer klopte.
De afgelopen jaren brachten me steeds dichter bij mijn essentie. Ik ben door diepe lagen gegaan waarin ik veel heb losgelaten waarvan ik dacht dat het mij definieerde: mijn werk, mijn vorm, mijn plek als moeder, dochter, partner en therapeut.
Wat overbleef, was niets… en tegelijk alles.
Het werd een beweging van buiten naar binnen. Van identiteit naar essentie. Niet door iets nieuws te worden, maar juist door steeds meer los te laten wat ik niet werkelijk was.
Van mijn eigen weg naar mijn werk
Mijn persoonlijke weg en mijn werk hebben nooit los van elkaar gestaan. Wat ik zelf doorleefde, vond steeds opnieuw zijn weg naar wat ik ontwikkelde, onderzocht en doorgaf aan anderen.
Binnen mijn Nieuwetijdscentrum Lichtkind Lichtvlinder ontwikkelde ik de erkende tweejarige opleiding Holistisch Therapeut Nieuwe Tijd. In de jaren daarna heb ik achttien groepen begeleid in bewustwordingsprocessen, waarin de verbinding met jezelf en van daaruit met de ander steeds de basis vormde.
In al die jaren verdiepte ook mijn eigen manier van kijken. Steeds minder ging het voor mij over een methode of over het vinden van een oplossing, en steeds meer over wat zich onder de zichtbare laag afspeelt. Over patronen en overlevingsmechanismen, de invloed van het familiesysteem en de mannen- en vrouwenlijn, en over wat het lichaam laat voelen wanneer woorden niet meer voldoende zijn.
Mijn werk werd daarmee steeds meer een weerspiegeling van mijn eigen weg: van zoeken naar weten, van het hoofd naar het lichaam, van buiten naar binnen.
Vanuit die ontwikkeling is mijn vertrouwen in mijn intuïtie en innerlijke wijsheid steeds verder verdiept.


Leven vanuit intuïtie en innerlijk weten
In de afgelopen jaren is mijn werk steeds verder verdiept vanuit een sterke verbinding met mijn intuïtie, innerlijk weten en fijngevoelige waarneming. Waar ik vroeger vooral begeleidde vanuit kennis en ervaring, werd gaandeweg steeds duidelijker hoe het leven ook een diepere laag zichtbaar maakt onder wat aan de buitenkant zichtbaar is.
In ontmoetingen en begeleiding voel ik vaak wat zich onder woorden afspeelt. Patronen binnen gezinnen en relaties, oude pijnlagen, de beweging van de mannenlijn en vrouwenlijn, en datgene wat generaties lang onbewust meedragen.
Voor mij gaat dit niet over ‘iets moeten oplossen’, maar over bewust aanwezig worden bij wat zichtbaar wil worden. Juist in periodes van verlies, ziekte, sterven of innerlijke verandering kunnen diepere lagen van het leven voelbaar worden.
Mijn begeleiding ontstaat daarom niet vanuit vaste methodes of antwoorden, maar vanuit afstemming, aanwezigheid en het vermogen om te luisteren naar wat zich in het moment aandient — zowel zichtbaar als onzichtbaar.
Wat mij daarin steeds opnieuw raakt, is hoe mensen, juist in kwetsbare overgangsmomenten, weer in contact kunnen komen met hun eigen innerlijke kracht, waarheid en verbinding.
Waar alles samenkomt
Alles wat ik in de afgelopen jaren heb doorleefd, ontwikkeld en doorgegeven, komt samen in wie ik vandaag ben en in de manier waarop ik leef en werk.
Er is voor mij geen scheiding tussen mijn persoonlijke leven en mijn werk. De Nicole die begeleidt, lesgeeft en haar ervaring doorgeeft, is dezelfde Nicole die graag de wereld intrekt, andere culturen ontmoet en geraakt kan worden door een landschap, muziek of een onverwachte ontmoeting.
Mijn kinderen en de mensen van wie ik houd vormen een belangrijk deel van mijn leven. Net als vriendschap, reizen, creatief bezig zijn, muziek, sound healing, concerten en dansen. Dingen die me voeden, me in beweging brengen en me steeds opnieuw herinneren aan hoe kostbaar het is om werkelijk te leven.
Misschien is dat uiteindelijk ook wat al die jaren mij hebben geleerd: dat verlies en liefde, diepgang en lichtheid, stilte en uitbundigheid naast elkaar kunnen bestaan. Dat het leven niet alleen vraagt om aanwezig te zijn bij wat pijn doet, maar ook om het volledig te ontvangen wanneer het stroomt.
Diezelfde beweging neem ik mee in mijn werk. In de begeleiding van mensen en gezinnen wanneer ziekte, sterven, rouw en verlies het leven diep raken. En in mijn werk met professionals, waarin ik mijn jarenlange ervaring en mijn holistische en systemische manier van kijken doorgeef.
Bewust-zijn, verbinding en leven vanuit wie je werkelijk bent. Maar ook: het leven ten volle leven en vieren.

Lees mijn laatste artikelen
Kanker dendert je leven binnen
De palliatieve fase: wanneer de onderlinge verbinding binnen het gezin onder spanning komt te staan
Je bent ongeneeslijk ziek. De palliatieve fase begint… en dan?
Rouwen volgens het boekje? Hoe ga jij om met verlies?
Beperkende overtuigingen herkennen: waarom gedrag slechts het topje van de ijsberg is

