De Triskele is een oud Keltisch symbool dat voor mij diep verbonden is met mijn eigen levensweg. Ze weerspiegelt voor mij de voortdurende beweging van leven, dood en opnieuw geboren worden — het loslaten van wat niet meer klopt en het opnieuw geboren worden vanuit essentie.
Ik liet de Triskele tatoeëren op mijn linker onderarm als hartsverbinding met mijn drie kinderen. Een diepe, voelbare herinnering aan wie wij samen zijn, voorbij tijd en vorm.
Het symbool staat ook op mijn eerste sjamanendrum en draagt voor mij vele lagen in zich:
leven – dood – wedergeboorte
verleden – heden – toekomst
maagd – moeder – wijze vrouw
Door de jaren heen werd de Triskele steeds meer een innerlijk kompas. Niet als uitleg of theorie, maar als een levende beweging die voelbaar werd in mijn eigen leven — in verlies, overgave, loslaten en het telkens opnieuw thuiskomen bij wie ik in wezen ben.
De Triskele herinnert mij eraan dat ieder einde ook een overgang draagt naar een nieuwe werkelijkheid. En dat juist in het afsterven van oude lagen ruimte kan ontstaan voor bewustzijn, aanwezigheid en leven vanuit essentie.
