Mijn reis

Een weg van rouw, overgave en herinneren — naar wie ik altijd al was.

Nicole Broers visie

Hey lieve jij,

Mijn reis begon niet pas de laatste jaren. Al vanaf het overlijden van mijn dochter  Anne Marèl in april 2011 ben ik een intens rouwproces ingegaan — een reis van voortdurend loslaten. Niet alleen het fysieke afscheid van haar, maar ook het loslaten van mijn huwelijk, mijn gezin in de oude vorm, vriendschappen, bestaanszekerheden. Elk verlies bracht een nieuwe laag van mijzelf aan het licht. Het was rouw als existentiële uitnodiging: telkens opnieuw sterven aan wat niet meer klopte.

De jaren van afbrokkeling en leegte

De afgelopen jaren brachten me tot mijn essentie. Ik ben door diepe lagen gegaan waarin ik alles moest loslaten waarvan ik dacht dat het mij definieerde: mijn Nieuwetijdscentrum Lichtkind Lichtvlinder en mijn tweejarige erkende opleiding Holistisch Therapeut Nieuwe Tijd, mijn vorm, mijn fysieke gezondheid, mijn plek als moeder, dochter, partner, therapeut. Wat overbleef, was niets… en tegelijk alles.

Wat het nog intenser maakte, was mijn leeftijd. Ik was begin zestig. Waar ik ooit dacht in het verlengde van mijn werk door te bouwen — in volle uitbreiding, nog meer bereik, een volgende stap met mijn centrum — stond ik opeens met lege handen.

Van identiteit naar essentie

Ik wist dat ik het moest loslaten: het centrum, de opleiding, de vorm. Alleen… ik wist nog niet hoe. Er was nog geen nieuwe bedding. Geen inkomen. Geen richting. Alleen een fluistering: laat het gebeuren, geef je over aan het niet-weten. En toen…

Langzaam verplaatste mijn leven zich van buiten naar binnen. Van identiteit naar essentie.

Lange tijd voelde ik heel duidelijk dat ik niet opnieuw wilde werken met rouw en verlies zoals ik dat eerder had gedaan. Niet omdat het er niet mocht zijn, maar omdat ik die zwaarte niet meer wilde dragen.

Wat mij toen nog ontbrak, was niet de bereidheid, maar de ingang.
Ik wist nog niet vanuit welke laag ik er wél kon zijn.

Dat werd me later helder.

Niet vanuit overleven, maar vanuit bewustzijn.
Niet vanuit het verhaal van verlies, maar vanuit het Licht dat daarin aanwezig is.
Niet vanuit wat iemand heeft meegemaakt, maar vanuit wie iemand in wezen is.

Vanuit die plek ontstaat ruimte om verder te leven.
Niet door het verlies achter je te laten, maar door jezelf weer toe te laten.

De overgang naar elder energy

En dat was niet gemakkelijk. Ik zag vrouwen om me heen, jonger, zichtbaar, vol aanbod en beweging. En ik dacht: wat heb ik dan nog te bieden? Wat is mijn meerwaarde?

Het antwoord kwam langzaam. In lagen. Niet als plan, maar als besef: dit ís de overgang. Ik bén die overgang. Van de weg van de Ziel naar de weg van de Geest. Niet voortbouwen op wat was, maar verschijnen in wie ik ben. Mijn werk is nu mijn Zijn. Mijn bijdrage is mijn belichaamde licht. Ik bén de bedding.

Ik heb lang gedacht dat elder zijn iets zou zijn wat ik moest claimen of verdienen. Maar pas nu voel ik het werkelijk. Hoewel ik rond mijn 52e al de leeftijd had, was ik tot mijn 60e nog volop in de flow van een jong team, met mensen 15 jaar jonger dan ik. Ik was één van hen. En nu… voel ik de verschuiving. Er is iets veranderd in de energie. Iets diepgaands en rustigs. Een stille kracht die ik nu volledig kan dragen. Niet omdat ik ouder ben, maar omdat ik doorleefd heb.

Verlies van houvast, herstel van vertrouwen

En toch… alles kwam nog een keer voorbij. Mijn vertrouwen — ooit rotsvast — werd getest. Er was geen houvast meer buiten mij. Alleen de innerlijke bedding, die zich pas toonde toen ik alles had losgelaten. Pas daar begon het nieuwe te ademen.

 

 

Rahu 12 ↔ Ketu 6 — het grote loslaten als poort naar mijn innerlijke kompas

Vedisch gezien bevond ik mij aan het einde van mijn Rahu-periode in huis 12. Een fase van loslaten, ontmanteling en terugtrekken uit alles wat niet langer klopte.

Wat daarin wegviel, was niet alleen vorm, maar ook richting. Werk, zekerheden, toekomstbeelden — niets bleef vanzelfsprekend overeind. Niet omdat het ‘misging’, maar omdat het zijn functie had verloren.

Tegelijkertijd werd zichtbaar wat ik jarenlang had gedragen: aanpassen, zorgen, verantwoordelijkheid nemen. Ketu in huis 6 liet zien hoe diep dat patroon zat. En hoe noodzakelijk het was dat ook dát mocht oplossen.

Zonder garanties.
Zonder houvast.
Zonder weten waar het naartoe zou gaan.

Diepe overgave aan het niet-weten

Wat zich toen opende, was geen nieuwe richting, maar ruimte. Een stille aanwezigheid waarin ik niet hoefde te handelen, verklaren of herstellen.

Ik leerde dat begeleiding niet begint bij doen, maar bij blijven. Bij aanwezig zijn zonder agenda. Bij vertrouwen op wat zich van binnenuit aandient, in plaats van sturen vanuit het hoofd.

In die fase werd helder dat mijn kracht niet ligt in oplossingen, maar in bedding. Niet in antwoorden, maar in het dragen van ruimte.

De sleutels die zich ontvouwden

In die jaren werden bepaalde waarheden onontkoombaar zichtbaar:

  1. Relaties tonen precies waar ik mijzelf verlaat of trouw blijf.

  2. Vrouwen- en mannenlijnen werken door, vaak stiller dan woorden.

  3. Het lichaam spreekt altijd waar het hoofd nog zwijgt.

  4. De buitenwereld spiegelt wat innerlijk gezien wil worden.

  5. Collectieve velden werken mee, ook als ze niet benoemd worden.

  6. Mijn oorsprong ligt dieper dan persoonlijk verhaal of identiteit.

Niet als kennis. Maar als geleefde ervaring.

Van daaruit begon mijn innerlijke kompas opnieuw te spreken.  Zacht. Helder. Onmiskenbaar.

Zielskompas via Vedische Astrologie reading & Human Design energy
De Triskele, jouw weg maar binnen en vanuit jouw kern weer naar buiten

Wie is Nicole Broers – en wat raakt haar werk op zielsniveau?

Nicole Broers begeleidt mensen die een diep verlies of ingrijpende levensovergang hebben doorgemaakt en voelen dat het leven hen uitnodigt tot een andere manier van zijn.
Niet door het verlies opnieuw te doorleven, maar door te leren leven vanuit bewustzijn, aanwezigheid en innerlijke waarheid.

Haar werk is geworteld in doorleefde ervaring: rouw, loslaten, afbrokkeling van oude identiteiten en het langzaam thuiskomen in wie zij in essentie is. Vanuit die bedding begeleidt zij anderen die niet meer willen overleven, maar willen leven — met alles wat er is.

Nicole werkt niet met methodes of stappenplannen, maar met aandacht, afstemming en het lichaam als kompas. Haar aanwezigheid opent ruimte waarin mensen zichzelf herkennen, zonder iets te hoeven worden of oplossen.

In haar begeleiding staat niet het verhaal centraal, maar de laag van bewust-zijn waarin het verhaal tot rust komt.
Daar ontstaat helderheid, draagkracht en een zachte vorm van richting — van binnenuit.

Bekijk je winkelwagen
0
Voeg kortingscode toe
Subtotaal