Mijn innerlijke reis
Mijn reis begon niet pas de laatste jaren. Al vanaf het overlijden van mijn dochter Anne Marèl in april 2011 ben ik een intens rouwproces ingegaan — een reis van voortdurend loslaten. Niet alleen het fysieke afscheid van haar, maar ook het loslaten van mijn huwelijk, mijn gezin in de oude vorm, vriendschappen, bestaanszekerheden en delen van mezelf die niet langer klopten.
Elk verlies bracht een nieuwe laag van mijzelf aan het licht. Het was rouw als existentiële uitnodiging: telkens opnieuw sterven aan wat niet meer klopte.Â
De afgelopen jaren brachten me tot mijn essentie. Ik ben door diepe lagen gegaan waarin ik alles moest loslaten waarvan ik dacht dat het mij definieerde: mijn Nieuwetijdscentrum Lichtkind Lichtvlinder en mijn tweejarige erkende opleiding Holistisch Therapeut Nieuwe Tijd, mijn vorm, mijn fysieke gezondheid, mijn plek als moeder, dochter, partner, therapeut. Wat overbleef, was niets… en tegelijk alles.
Het was ook een uitnodiging. Een uitnodiging om niet langer te leven vanuit overleven, aanpassen of vasthouden, maar vanuit aanwezigheid, waarheid en innerlijk weten.
Wie is Nicole Broers – en wat raakt haar werk op zielsniveau?
Nicole Broers begeleidt mensen die een diep verlies of ingrijpende levensovergang hebben doorgemaakt en voelen dat het leven hen uitnodigt tot een andere manier van zijn.
Niet door het verlies opnieuw te doorleven, maar door te leren leven vanuit bewustzijn, aanwezigheid en innerlijke waarheid.
Haar werk is geworteld in doorleefde ervaring: rouw, loslaten, afbrokkeling van oude identiteiten en het langzaam thuiskomen in wie zij in essentie is. Vanuit die bedding begeleidt zij anderen die niet meer willen overleven, maar willen leven — met alles wat er is.
Nicole werkt niet met methodes of stappenplannen, maar met aandacht, afstemming en het lichaam als kompas. Haar aanwezigheid opent ruimte waarin mensen zichzelf herkennen, zonder iets te hoeven worden of oplossen.
In haar begeleiding staat niet het verhaal centraal, maar de laag van bewust-zijn waarin het verhaal tot rust komt.
Daar ontstaat helderheid, draagkracht en een zachte vorm van richting — van binnenuit.

