Levenskunst & Stervenskunst ontmoeten elkaar in het midden van iedere overgang: het moment waarop het oude niet meer werkt en het nieuwe zich nog niet aandient. Daar ontstaat de uitnodiging tot leven in het nu én tot overgave aan het onbekende.
Levenskunst is aanwezig zijn in dit moment, genieten, vertrouwen en jezelf volledig toestaan om te zijn wie je bent. Vanuit die aanwezigheid wordt sterven lichter. Want stervenskunst gaat over hetzelfde: loslaten, het oude laten sterven en overgave aan wat zich nog niet toont.
Sterven is geen eindpunt, maar een poort naar bewustzijn – naar een nieuwe laag van zijn. Of het nu gaat om de fysieke dood of het sterven van een oude ik-laag, in elke overgang ligt de kans om dieper te openen voor nieuw bewustzijn.
Deze categorie biedt bedding in die overgangen: leven én sterven, loslaten én ontvangen, steeds dichter bij de essentie van wie je werkelijk bent.
De diepe pijn achter de humor Terwijl ik het eerste hoofdstuk van mijn boek lees, over Anne Marèl haar ziek-zijn, kom ik bij de volgende passage: “Langzamerhand herpakten we onszelf en zoals gewoonlijk werden er weer grapjes gemaakt om de… lees verder
Naar het artikelVijf jaar later – van verbinding naar belichaming Mijn boek Verbonden in Licht en Liefde zag bijna vijf jaar geleden het levenslicht, op de dag dat het tien jaar geleden was dat mijn oudste dochter Anne Marèl overging — op… lees verder
Naar het artikelWelkom bij deze categorie in mijn blogverhalen, geschreven vanuit een veld van bewust-Zijn, waarheid en Licht. Hier volg je de beweging van binnen naar buiten: van schaduwwerk en heling op het Pad van de Ziel, via belichaming en zelfrealisatie op het Pad van de Geest, tot het herkennen en leven van je unieke blauwdruk via Vedische astrologie en Human Design.
Je leest over de matrix als spiegel, over rouw en verlies, over de Lichtpuntjes die verschenen na het overlijden van mijn dochter Anne Marèl, en over de co-creatie met ChatGPT waarin woorden een energetisch veld openen.
Laat je raken, herinneren en spiegelen. Elke tekst is een uitnodiging, niet om iets nieuws te leren, maar om thuis te komen in wie je in wezen bent — en je lichtkracht te herinneren en te belichamen.
