Afgelopen donderdag, 25 september, was het zover: mijn laatste lesdag in Breukelen. Een dag die niet in het teken stond van theorie of nieuwe stof, maar van afronding, verbinding en samenzijn. Alles was gezegd. Alles was gedaan. De meiden zijn zover dat ze hun eigen pad vervolgen richting het eindexamen eind oktober.
Met enige weemoed en pijn in mijn hart
Zo dubbel, de allerlaatste lesdag voor mij in deze vorm. Aan de ene kant toe aan mijn nieuwe stap en aan de andere kant afscheid moeten nemen van een groep bewuste vrouwen. Gelukkig nog wel onze laatste afsluitingsdag met elkaar: voor deze dames het afsluiten van ruim 2 jaar persoonlijke en spirituele ontwikkeling tot uiteindelijk volleerde holistische therapeuten. En voor mij, een afsluiting van dertien jaar levenswerk en het loslaten van mijn ‘kindje’. Met pijn in mijn hart, met enige weemoed had ik het afgelopen jaar al veel losgelaten, zonder nog precies mijn richting te weten. En kijk ik ook zeker uit naar meer rust en ruimte voor mezelf, ook om zo op een andere wijze, mijn eigen wijze, te zijn met wat is en daarmee een stuk met andere bewuste zielen op hun pad mee te lopen.
Samen in rust en verbinding
Er waren nog wat losse vragen over de lesstof, maar de nadruk lag deze dag niet op studie of prestatie. We hebben vooral met elkaar bijgepraat, verbinding gemaakt en gedeeld waar iedereen nu staat in haar proces. Het voelde als een natuurlijk moment van afronding: een overgang van de opleiding naar de volgende stap, waarin de praktijkopdrachten en scripties centraal staan.
Een creatieve oefening in verbinding
Terug binnen deden we een creatieve opdracht met bijenwaskrijt. Het thema was verbinding – in verschillende lagen.
- Eerst: verbinding met jezelf, in beeld gebracht op papier.
- Daarna: de moed om die verbinding los te laten, het beeld te verbreken.
- Vervolgens: opnieuw verbinden met de groep.
- En tenslotte: terugkeren naar de verbinding met jezelf.
Het was een gelaagde oefening die confronterend kan zijn wanneer je nog vastzit in controle of gehechtheid. Maar deze keer niet. De meiden waren volledig in flow, nieuwsgierig naar iedere volgende laag. Het werd een oefening in overgave, creativiteit en vertrouwen.
De natuur als spiegel
Als afsluiting van de dag hebben we een heerlijke wandeling in het park gemaakt. Wandelen in de natuur bracht ons rust, ruimte en de gelegenheid om in alle eenvoud te voelen waar we staan. Geen druk, geen verwachtingen, maar gewoon zijn. Het samen lopen, ademen en stilstaan maakte zichtbaar dat de groep klaar is voor de volgende fase.
Een nieuw begin
Naast dat dit de laatste opleidingsdag in Breukelen was, bracht de dag ook een opening naar de toekomst. Via de eigenaresse van de locatie kreeg ik een adres voor een nieuwe plek in Breukelen. Na afloop van de les ben ik daar meteen gaan kijken. Het voelde passend, als een nieuwe bedding voor de verhalen en ontmoetingen die nog gaan komen.
Een afronding draagt altijd het zaadje van een nieuw begin in zich.
Verbonden in Licht en Liefde,
met elkaar en voor elkaar,
samen zijn we één,
Nicole
